کتاب دربار به روایت دربار

معرفی کتاب دربار به روایت دربار

دربار به روایت دربار (فساد اخلاقی) (چاپ دوم)

تالیف: نظرعلي کوشکي

تاریخ انتشار: شهریور 1387

تعداد صفحات: 124

شابک: 7-66-8134-964-978

نوبت چاپ: دوم، تابستان 1387

قیمت: 8,000 ریال

شمارگان: 3000

معرفی کتاب:

از جمله دلایل اصلی مخالفت مردم مسلمان ایران با رژیم پهلوی بی‌اعتنایی این رژیم و عوامل و دست‌اندركاران آن به اعتقادات و اخلاقیات مردم مسلمان ایران بوده است . در این میان دربار پهلوی به عنوان قدرتمندترین كانون حاكمیت در فاصله‌ی سال‌های 1304 الی 1357 نقشی اساسی در گسترش مفاسد اخلاقی و ارتكاب اعمال خلاف عفت بر عهده داشته است . در این اثر تلاش شده است ضمن رعایت عفت قلم و ملاحظات اخلاقی ، به گوشه‌هایی از مفاسد اخلاقی درباریان – اعم از شاه ، و حلقه‌ی نخست اطرافیان ، دوستان و خانواده‌ی او – اشاره گردد و از آن جا كه اصل بر بیان واقعیت و اجتناب از نقل حوادث غیرواقعی قرار گرفته ، لذا صرفا به خاطرات درباریان در خصوص موضوع فساد تكیه شده است ، زیرا ممكن است نقل مفاسد دربار از زبان مخالفان آن ، حمل بر دشمنی ، عداوت و در نتیجه داستان‌پردازی برای تخریب دربار به شمار آید ، اما آن چه در این نوشته خواهد آمد صرفا گوشه‌هایی است از موارد متعددی كه دوستان و خانواده‌ی پهلوی پس از وقوع انقلاب اسلامی و به طور عمده در خارج از كشور ، در قالب خاطرات بیان داشته‌اند و لذا در صحت این موارد تردید و شبهه‌ای وارد نخواهد بود . مركز اسناد انقلاب اسلامی بر اساس رسالت خود در انعكاس حقایق تاریخی نهضت اسلامی و تبیین علل وقوع انقلاب به انتشار این اثر اقدام نموده است ، باشد تا مطالعه‌ی این مختصر بر جوانان امروز آشكار سازد كه مردم مسلمان ایران علیه چه دستگاه آكنده از فسادی شوریدند و نظام جمهوری اسلامی را جایگزین كدام نظام مملو از تباهی و فساد نمودند . بدیهی است وجود آگاهی اجمالی در خصوص رژیم و دربار پهلوی ، عمق حماسه و عظمت انقلاب اسلامی و شهدای بزرگوار آن را بیشتر نمایان خواهد ساخت .

 

مقاله اي درباره ي 22 بهمن

پيروزي انقلاب اسلامي در ايران تنها يك حادثه داخلي براي تغيير يك رژيم سياسي نبود. بلكه همان‌گونه كه بسياري از دولتمردان آمريكائي، اسرائيلي و اروپائي در خاطرات خود از آن روزها تعبير كرده‌‌اند، انقلاب از ديدگاه آنان زلزله‌اي ويرانگر براي جهان غرب بود. گذشته از آنكه آمريكا مطلوبترين شرائط جغرافيائي، اقتصادي و نظامي را در يكي از حساسترين مناطق جهان كه مرزهاي طولاني با رقيب (دولت شوروي) داشت، از دست مي‌‌داد امواج اين انفجار بزرگ رژيمهاي وابسته به غرب را در ممالك اسلامي و بلاد عربي متزلزل و بيمناك كرده بود. پيام اصلي انقلاب اسلامي ماهيتي فرهنگي داشت و مبتني بر انديشه ديني و ارزشهاي معنوي بود. پيروزي انقلاب به معناي صدور پيام و ارزشهاي آن و به حركت در آمدن موجي از خيزشهاي رهايي بخش در كشورهاي اسلامي و جهان سوم بود. همزمان با ايران، رژيم وابسته به آمريكا در نيكاراگوئه نيز سرنگون شد. در افغانستان دولت شوروي ناگريز از كودتاي خونين و سپس لشكركشي و اشغال اين كشور شد تا حركت اسلامي را مهار كند.1 در عراق، كودتاي صدام با همين هدف شكل گرفت. 2 مردم لبنان و فلسطين پيروزي انقلاب ايران را جشن گرفتند و جهاد خويش را در شكلي نوين و ملهم از انقلاب اسلامي آغاز كردند. جنبشهاي اسلامي در مصر، تونس، الجزاير، سودان، عربستان و تركيه احيا شدند. پس از جنگ جهاني دوم نظمي ظالمانه بر جهان حكمفرما بود. مناطق مختلف جهان بين دو قدرت غالب شرق و غرب تقسيم شده بود و سازمان‌هاي نظامي ورشو و ناتو نگهبانان اين نظم ناعادلانه بودند. هيچ حركت و تحولي در جهان سوم خارج از اين چارچوب و بدون وابستگي به يكي از دو قطب حاكم امكان موفقيت نمي‌يافت. اينك انقلابي در جهان معاصر و در منطقه امن غربيها پيروز شده بود كه شعار اصلي آن «نه شرقي نه غربي» بود. نهضت امام در ايران مستقيماً با امپرياليسم آمريكا درافتاده بود و شكست را بر او تحميل كرده بود. اين واقعيت كمونيست‌ها را در ادعاي مبارزات ضدامپرياليستي شان خلع سلاح مي‌كرد و براي نخستين بار در عصر حاضر، دين را به عنوان عاملي حركت‌زا در پهنه مبارزات ملتها مطرح مي‌ساخت. با وجود همه ناباوريها و تمامي تلاشهايي كه در سطح بين‌‌المللي براي حفظ رژيم شاه و جلوگيري از موفقيت امام‌خميني بعمل آمد، انقلاب اسلامي در مرحله نخست مبارزات خويش پيروز گرديد و از اين جهت پيروزي آن بيشتر به يك معجزه شبيه بود تا تحولي عادي. به جز امام‌خميني و توده‌‌هاي بيشماري كه خارج از تحليل‌هاي معمول، به گفته‌‌ها و وعده‌هاي امام باور قلبي داشتند، عموم تحليل‌گران سياسي و همه كساني كه در رخدادها و حوادث ايران دخيل بودند وقوع چنين پيروزي را، حتي تا روزهاي واپسين عمر رژيم شاه ناممكن مي‌دانستند. چنين بود كه از صبحدم 22 بهمن 1357 خصومت با نظام نوپاي اسلامي در پهنه‌اي گسترده آغاز شد. جبهه دشمنيها را آمريكا رهبري مي‌كرد و دولت انگليس و برخي دول اروپايي ديگر به همراه تمامي رژيمهاي وابسته به غرب در آن مشاركت فعال داشتند. شوروي (سابق) و اقمار آن نيز ناخرسند از اتفاقي كه در ايران افتاده و به حاكميت دين منجر گرديد، با آمريكائيها در بسياري از خصومتها همسو شدند. نمونه بارز اين هم‌پيماني در همنوائي نيروهاي چپ و راست ضدانقلاب داخل كشور كه بعدها اسناد وابستگي آنان به سفارتخانه‌هاي شوروي و آمريكا افشا گرديد و از آن بارزتر هماهنگي همه‌‌جانبه دو كشور در تجهيز صدام و حمايت از او در جنگ با جمهوري اسلامي را مي‌‌توان مشاهده كرد. اما امام‌خميني با همان منطقي كه نهضت اسلامي را آغاز كرده بود، در اوج فتنه‌ها و فشارهاي خارجي انقلاب را هدايت كرد و آن را با اراده خويش به دوره سازندگي و ثبات هدايت نمود. نهضتي كه امام‌‌خميني پرچمدار و پايه‌گذار آن بود، توانست غبار از چهره اسلام زدوده و سيماي حقيقي آن را پس از 14 قرن به جهان تشنه عدالت بنماياند. به همين دليل است كه انقلاب اسلامي ايران در جهان اسلام به عنوان «انقلاب امام‌‌خميني» شناخته شده است. به همين علت است كه تاكنون هيچ يك از طرحهاي سياسي و اقتصادي و نظامي آمريكا عليه ايران ك غالباً با حمايت يا سكوت متحدان منطقه‌اي و جهاني آن كشور همراه بوده، به نتيجه نرسيده است. و به همين دليل است كه پس از گذشت نزديك به سه دهه مقابله غرب با انقلاب، امروز تئوريسين‌ها و سياستمداران اروپائي و آمريكائي بر ضرورت پذيرش و تحمل واقعيت انقلاب و جايگاه جمهوري اسلامي در عرصه بين‌المللي تاكيد مي‌كنند. نهضتي كه در 22 بهمن 1357 به پيروزي رسيد، امروزه براي بسياري از ملل جهان چراغ راه زندگي است. مهمترين دستاوردهاي اين انقلاب در صحنه‌ بين‌المللي تاكنون به قرار زير بوده است. 1. تجديد بناي تفكر انقلابي بر مبناي دين 2. مطرح شدن اسلام بعنوان يك ايدئولوژي انقلابي. 3. تلفيق موفقيت آميز رهبري سياسي و مذهبي. 4. احياء اخوت اسلامي در ميان مسلمانان جهان. 5. احياء روحيه گرايش به معنويات و ارزشهاي ديني در ميان مسلمانان جهان. 6. احياء روحيه خودباوري و سلطه ستيزي در ميان ملتها. 7. منفعل شدن دولتها و قدرتها در برابر اراده ملتها. از اين رو «22 بهمن» تنها نبايد به عنوان روز پاياني يك رژيم سياسي و آغازي بر حيات رژيم ديگر تلقي گردد. بلكه بايد از آن به عنوان سرفصلي برجسته در تاريخ سياسي ايران و نقطه‌اي عطف در روند مبارزات ملت ايران ياد كرد.